22 januari 2026 – De gemeente Hollands Kroon maakt het mogelijk om 80 in plaats van maximaal 40 arbeidsmigranten op agrarische bedrijven te vestigen. Men spreekt over shortstay-locaties. Dat zijn plekken waar arbeidsmigranten tijdelijk mogen verblijven met een huurcontract dat geldt zolang het arbeidscontract geldig is. Het koppelen van huur- en arbeidscontracten is volgens de Wet goed verhuurderschap niet toegestaan. Hoe gaat de gemeente Hollands Kroon handhaven op deze wet?
De gemeente vindt terecht dat integratie van arbeidsmigranten heel belangrijk is. Maar hoe moeten mensen integreren als ze maar tijdelijk (maximaal een paar maanden) op dezelfde plek mogen wonen en permanent in onzekerheid verkeren over hun inkomen, bed en zorgverzekering?
Is Hollands Kroon zich ervan bewust dat het verlenen van vergunningen voor 20 jaar gelijk staat aan het permanent verlenen van een vergunning? In Nederland ligt de grens voor tijdelijkheid op 15 jaar. Wellicht is die 20 jaar een wens geweest van de investeerders, die een handige manier zagen om permanente rechten te verwerven onder het mom van tijdelijkheid?
En het meest merkwaardige: De gemeente wil dat arbeidsmigranten die verblijven op deze shortstay locaties zich verplicht inschrijven. Kan dat op locaties waar volgens de bestemming niet op gewoond mag worden?
En wat gebeurt er als straks de door Brussel gedicteerde aanscherping van het begrip shortstay (ook wel: huur naar de aard van korte duur) wet wordt? Dan mogen arbeidsmigranten namelijk nog maar twee keer dertig dagen op een shortstay locatie verblijven…
Hoe gaan we arbeidsmigratie in goede banen leiden als we zulk tegenstrijdig beleid maken?
