De Kanttekening, 14 januari 2026 – Uit de recente ETHOS-telling (*) blijkt dat er in Amsterdam zo’n 11.000 daklozen zijn, met een veel hoger percentage buitenslapers dan in de rest van het land. In het straatbeeld is dat niet meer te missen. Wat gaat hierachter schuil? En belangrijker: wat is eraan te doen? Experts komen aan het woord. Aflevering 1: de manager.
[ ]‘Al die mensen uit andere Europese landen die hiernaartoe komen: dat moet anders’
Wat zijn de oorzaken van de huidige situatie?
‘Er zijn verschillende oorzaken. We zijn opgericht in 1975, toen speelde de heroïne-epidemie een grote rol. Dakloosheid is op verschillende manieren gedefinieerd, dus cijfers variëren, maar in de decennia daarna kregen we er redelijk grip op. En nu zakken we als land terug. Om te beginnen is er het enorme huisvestingsprobleem. Er zijn te weinig huurwoningen en wat er is, is te duur. Een scheiding, ontslag of depressie zijn nu allemaal reële oorzaken van dakloosheid, terwijl een verhuizing vroeger vaak nog een oplossing was. En dakloosheid zorgt voor negatieve versnelling op allerlei fronten.’
En dan is er natuurlijk de manier waarop met arbeidsmigranten wordt omgegaan.
‘Het merendeel van de buitenslapers komt uit andere Europese landen. Die zijn hier echt niet naartoe gekomen om onder een brug te slapen. De gouden bergen blijken vaak te bestaan uit onzekerheid en uitbuiting. Niet meer kunnen werken leidt tot verlies van huisvesting, en dan zijn er schaamte en geldgebrek die de reis terug in de weg staan. Dat gaat gepaard met, of leidt tot, verslavingsproblematiek. Als je je tanden met bier moet poetsen, is het een lange weg terug.’
Lees hier verder (origineel bericht)