NRC, 29 maart 2026 – Rosa Kösters | historicus – Albert Heijn is een voorloper wat flexibele arbeid betreft. Al sinds het eerste distributiecentrum openging leunt het voor fysiek zwaar werk op arbeidsmigranten. De flexibilisering van de arbeidsmarkt begon eerder dan vaak wordt gedacht.
Zestig Turkse sollicitanten doen in 1969 een test. Met behulp van een orderbriefje en een mandje doorlopen ze een proefronde als orderpicker in een distributiecentrum. Een wervingsteam van Albert Heijn is naar Turkije gekomen met een maquette van het allereerste AH-distributiecentrum. Ze hebben het verzamelsysteem van het distributiecentrum op kleine schaal nagebouwd.
[ ]Albert Heijn leunt al sinds de opening van zijn allereerste distributiecentrum, eind jaren zestig, op arbeidsmigranten. Hun inzet is geen tijdelijke oplossing voor krapte op de arbeidsmarkt, zoals vaak gezegd wordt, maar een structureel onderdeel van het bedrijfsmodel van moederconcern Ahold.
Dat schrijft Kösters in haar proefschrift over zelforganisatie van arbeidsmigranten bij Ahold en andere bedrijven, waarop ze afgelopen donderdag promoveerde. Ze deed daarvoor onderzoek in de archieven van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG) en dook in jaargangen van kranten, vakbondsarchieven, jaarverslagen en personeelsbladen van Ahold. Ze sprak niet met mensen van Albert Heijn zelf en maakte geen gebruik van het bedrijfsarchief. Het ging Kösters om het perspectief van werknemers, waar volgens haar genoeg bronnen voor waren buiten het archief van Albert Heijn.
Lees hier verder (origineel bericht)