Limburger, 11 januari 2026 – Venlo – In steeds meer Limburgse steden kunnen daklozen met medische problemen terecht bij straatartsen. Door de kou is het extra druk. „Wij helpen iedereen, legaal of niet.”
Op de elleboog van Pawel zit een wond, én een dikke bobbel. Behoedzaam schuifelt hij in het koude winterweer de treden van de jongerenkerk in hartje Venlo op, op weg naar het spreekuur van de straatarts. Drie weken geleden kwam de 40-jarige Poolse arbeidsmigrant lelijk ten val op de fiets. Hij hield er een fikse wond op zijn elleboog aan over.
‘Normaal’ ga je dan naar de huisarts, maar Pawel heeft geen huisarts. En geen baan, geen huis, geen zorgverzekering.
Vandaag zijn er zes mensen die een straatarts bezoeken, alle zes arbeidsmigranten. „Het gros van de mensen die op straat leven is arbeidsmigrant. En zo kort na de feestdagen zijn dat er vaak meer”, vertelt Mateusz Domagalski. Hij is straathoekwerker bij Barka, een stichting die dakloze burgers uit de Europese Unie helpt.
Geen baan, geen huis
Meer daklozen na kerst? Dat zit zo. De meeste arbeidsmigranten werken in de enorme loodsen waar de pakketjes liggen die wij met zijn allen bestellen. „Na de feestmaand kopen we veel minder online, waardoor veel arbeidsmigranten plots geen werk meer hebben”, legt Domagalski uit.
En zodra ze hun baan verliezen, moeten ze ook vaak hun huis uit, omdat de huisvesting vaak gekoppeld is aan hun baan. Geen baan, geen huis. En plots leven ze op straat.