De Correspondent, 18 december 2025 – Uitzendkracht Ali Farissi (65) hoopte jarenlang op een vast contract bij de margarine- en pindakaasfabriek. Hij was goed in zijn werk en werkte nieuwe collega’s in. Maar van een dienstverband kwam het nooit. Zijn strijd laat zien hoe ver uitzendwerk is afgedreven van het oorspronkelijke doel: een opstapje bieden naar een vaste plek.
Het verhaal van Farissi toont wat er misgaat in de Nederlandse uitzendsector, maar ook hoe het beter kan. Want het verhaal van de nu 65-jarige uitzendkracht staat niet op zichzelf.
[ ]En ongeveer de helft van de bedrijven die uitzendkrachten gebruiken, zet hen in voor werk dat niets te maken heeft met drukte, vakanties of zwangerschappen.* ‘Het betreft een zogenaamde flexibele schil met een structureel karakter’, schrijven de onderzoekers.
Anders gezegd: voor een groeiend aantal arbeiders is uitzendwerk niet langer een opstapje, maar het eindstation.
Lees hier verder (origineel bericht)