BD, 6 oktober 2026 – Komt een bijna blinde Poolse arbeidsmigrant bij de dokter. Nee, dat is geen grap. Was het maar het begin van een grap. „Als ik hem zie, word ik droevig”, zegt Rob van Valderen, straatdokter voor daklozen in Tilburg. „Hartstikke dakloos. Geen hoop op beter.”
De Pool, Marius, leeft al jaren op straat. Hij heeft vandaag één nordicwalkingstok als geleidestok bij zich, de knieën van zijn joggingbroek zien zwart van het zand. De man werkte vroeger in een fabriek. Een andere Pool moet voor hem tolken omdat ‘ie geen Engels spreekt.
[ ]… „Hij heeft gewacht tot hij nog maar vijf meter kon zien. Die man wordt ziek; waar jij en ik ziekteverlof krijgen, belanden arbeidsmigranten dan meestal op straat.”
Lees hier verder (origineel bericht)
