De Groene, 1 juli 2026 – Pilots voor nieuwe opvangplekken moeten dakloze arbeidsmigranten helpen terug te keren naar werk. De overheid noemt het een succes, in de praktijk worden mensen gedwongen te solliciteren binnen een systeem dat rot is.
[ ]
Het aantal dakloze arbeidsmigranten nam de afgelopen jaren sterk toe. Naar schatting is zo’n zeventig procent van de mensen die op straat slapen een oud-arbeidsmigrant. Vorig jaar schatte het Leger des Heils dat het om tienduizend mensen gaat, een verdriedubbeling sinds 2021. In 2023 overleden er zelfs vijftien dakloze EU-arbeidsmigranten op straat, schat de instantie.
Zes gemeenten besloten daarom in 2023 om tijdelijke opvanglocaties te openen voor dakloze arbeidsmigranten ‘met motivatie en perspectief’. Vanuit de opvang worden zij zo snel mogelijk begeleid naar nieuw werk met huisvesting of bij terugkeer naar het land van herkomst. Rijk en gemeenten achten de aanpak succesvol, vorige maand werd bekend dat nog eens acht gemeenten zo’n opvanglocatie krijgen. Het budget gaat van zeven naar dertien miljoen euro per jaar.
[ ]In die locaties worden arbeidsmigranten linea recta teruggeleid naar werk in sectoren waar al jaren sprake is van uitbuiting en slechte arbeidsomstandigheden, blijkt uit ons onderzoek. Ze werden dakloos door tijdelijke contracten, psychische problemen, verslaving of doordat ze het zware werk niet meer aankonden. Met hun baan verloren ze ook hun woning. Toch krijgen ze in de opvang alleen hulp als ze weer dat kwetsbare systeem in gaan. Hulpverleners zien regelmatig arbeidsmigranten opnieuw aankloppen als ze wederom hun baan en huis verliezen. Sommigen vragen zich hardop af of deze draaimolen wel zinvol is. ‘Je weet dat iemand mentaal en fysiek niet meer sterk is. Toch stuur je iemand terug naar heel zwaar, saai, repetitief werk.’
Lees hier verder (origineel bericht)