Tubantia, 24 mei 2026 – Hij kwam hier om geld te verdienen voor zijn gezin in Polen, maar Jakub Walczak (46) wil nooit meer weg uit Twente. Hij is een van de bijna elfduizend arbeidsmigranten die de industrie in de regio draaiende houden. Toch belandde hij op straat. „Wij zijn geen slaven, zo mag je ons ook niet behandelen.”
[ ]Uitzendbureaus
Hij probeerde het eerst nog als zelfstandig ondernemer, maar zonder groot netwerk bleven de opdrachten uit. Pure noodzaak dwong hem terug in de armen van uitzendbureaus. „Je moet overleven. Je moet voedsel kopen, de huur betalen en je verzekeringen”, vertelt hij.
„En precies daar veranderde ik weer in een nummertje.” In slechts een half jaar tijd stuurde het bureau hem naar drie verschillende woonlocaties. Hij zegt:
Lees hier verder (origineel bericht)” target=”_blank” rel=”noopener”>Lees hier verder (origineel bericht)Ik voelde me als een gedresseerd aapje dat heen en weer sprong. Tassen inpakken en weer door naar het volgende tijdelijke bed. Dat is geen gevoel van ‘thuis’