Ewa van Rooy – Niepokulczycka, 22 september 2026 – Een boek begint zelden op het moment dat je de eerste zin opschrijft. Soms ontstaat het eigenlijk al jaren eerder, uit gesprekken, herinneringen, observaties en het gevoel dat je iets wilt vastleggen wat anders misschien verloren gaat.
Mijn eigen verhaal is altijd verbonden geweest met twee landen: Polen en Nederland. Twee werelden die op papier van elkaar gescheiden lijken, maar in mijn leven juist voortdurend door elkaar heen lopen.
Polen is voor mij familie, herinneringen, de kust en de omgeving van Gdańsk en Sopot. Nederland is het land waarin ik als volwassene ben gevormd. Hier heb ik een groot deel van mijn volwassen leven opgebouwd, gewerkt, geleerd en mezelf verder ontwikkeld. Juist daarom voel ik me met beide landen sterk verbonden, ieder op een andere manier.
Vanuit die positie — tussen twee landen, twee culturen en verschillende manieren van kijken — ontstond steeds sterker de behoefte om te schrijven.
Over wat ons verbindt, maar ook over de verschillen. Over afkomst en ergens thuis zijn. Over mensen die vertrekken, terugkeren of juist tussen twee plekken blijven bewegen. Maar ook over arbeidsmigratie, de verwachtingen waarmee mensen naar Nederland komen en de werkelijkheid die daar soms tegenover staat.
Zo ontstond eerst het boek.
Daarna ben ik als columniste gaan schrijven voor de Stichting Belangenbehartiging Arbeidsmigratie. Dat gaf mij de mogelijkheid om onderwerpen rondom arbeidsmigratie verder uit te diepen en uitgebreider te analyseren.
Daarbij schrijf ik niet alleen over het leven en de problemen van arbeidsmigranten zelf, maar probeer ik juist ook het bredere plaatje zichtbaar te maken. Denk aan huisvesting, werkomstandigheden, afhankelijkheid, integratie en regelgeving, maar ook aan de gevolgen voor bewoners van gemeenten en wijken die met de gevolgen van slecht beleid of gebrekkige organisatie worden geconfronteerd.
Want arbeidsmigratie is geen onderwerp met maar één kant.
Er zijn arbeidsmigranten die vastlopen in systemen waar ze nauwelijks invloed op hebben. Maar er zijn ook bewoners en lokale gemeenschappen die worden geconfronteerd met problemen die zij niet hebben veroorzaakt en ook niet zelf kunnen oplossen.
Juist die verschillende perspectieven vind ik belangrijk.
Niet alleen vertellen wat er gebeurt, maar ook proberen te begrijpen waarom het gebeurt. Waar systemen tekortschieten. Wie welke verantwoordelijkheid draagt. Welke belangen er spelen. En wat de gevolgen zijn voor de mensen die er dagelijks mee te maken hebben.
Het schrijven voor de stichting werd daarmee eigenlijk een verdieping van wat met het boek begon: observeren, vragen stellen, ervaringen verzamelen en proberen een onderwerp dat vaak erg zwart-wit wordt besproken vanuit meerdere kanten te belichten en te analyseren.
De Poolse versie van mijn boek kwam er al.
Daarna volgde het audioboek.
En nu mag ik eindelijk delen dat mijn boek binnenkort ook in het Nederlands verschijnt via Boekscout.
Dat voelt bijzonder.
Juist omdat de Nederlandse uitgave de twee kanten van mijn verhaal nog dichter bij elkaar brengt. Ook in de vormgeving wilde ik daarom dat die verbinding zichtbaar werd: niet zomaar een Pools en Nederlands beeld naast elkaar, maar plekken die herkenbaar iets vertellen over beide landen. Gdańsk aan de ene kant, Nederland aan de andere — niet als twee losse werelden, maar als delen van hetzelfde verhaal.
Binnenkort kan ik meer laten zien over de Nederlandse uitgave, de cover en natuurlijk wanneer het boek precies verkrijgbaar zal zijn.
Wil je eenmalig een bericht ontvangen zodra het boek verschijnt?
Stuur dan je e-mailadres naar:
Vermeld daarbij bijvoorbeeld:
“Ik geef toestemming om mijn e-mailadres eenmalig te gebruiken voor een e-mail over de verschijning van het boek via Boekscout.”
Je e-mailadres wordt uitsluitend voor deze mailing gebruikt en je kunt je toestemming altijd weer intrekken.
En natuurlijk: delen met familie, vrienden, collega’s of andere mensen die mogelijk geïnteresseerd zijn, wordt enorm gewaardeerd. ❤️
Wat ooit begon met het schrijven van een boek, groeide uiteindelijk uit tot iets veel breders: blijven schrijven, onderzoeken en verhalen zichtbaar maken die vaak verdwijnen achter cijfers, beleid en discussies.