Parool, 22 maart 2026 – Het repatriëren van dakloze drugsgebruikers is uiteindelijk een symptoommaatregel, ingegeven door grote zorgen over crackoverlast in de stad. Langdurige oplossingen liggen nog altijd in betere voorzieningen én wetgeving op misstanden rond arbeidsmigratie.
Het was een opvallende uitspraak van burgemeester Femke Halsema bij AT5 vorige maand: dakloze crackverslaafden uit voornamelijk Oost-Europa moeten mogelijk vaker worden gerepatrieerd naar hun land van herkomst.
[ ]Toch is het de vraag of grootschalige repatriëring daadwerkelijk leidt tot minder dakloze EU-burgers en crackgebruik op de langere termijn. Juist de meest kwetsbare crackverslaafden keren het vaakst terug, zien maatschappelijke organisaties. Zonder intensieve begeleiding in het land van herkomst, is de kans op terugval groot.
[ ]Uitbuiting en misstanden
Duidelijk is ook dat de problematiek met crackoverlast in Amsterdam nauw samenhangt met die van arbeidsuitbuiting en misstanden bij malafide uitzendbureaus. Van de ruim twintigduizend uitzend- en detacheringsbureaus in Nederland overtreedt naar schatting een op de zeven doelbewust de wet.
Zo koppelen veel bureaus arbeids- en huurcontracten aan elkaar, waardoor arbeidsmigranten direct op straat staan als ze hun baan verliezen. Inmiddels zijn in Amsterdam ruim elfhonderd EU-burgers dakloos.
Lees hier verder (origineel bericht)